|
|
 |
|
|
|
Eemster ligt ten noordoosten van Dwingeloo en behoorde tot 1812 bij de gemeente Diever. Ten noorden ervan liggen
de Eemster-es en de Eemsterkamp, waardoor de gelijknamige weg loopt. Ten zuiden zijn de hooi- en weidelanden
gesitueerd. Aan de oostzijde van het buurschap lag tot de jaren ‘60 van de vorige eeuw een groot heideveld.
Een klein restant is nog aanwezig. Verklaringen van de naam geven aan dat Eemster Amizwari geheten kan hebben,
wat wil zeggen: de bewoners van de stoom Amisa. De Germaanse woorden ama, ema, ami betekenen: natuurlijke
waterloop (de Dwingeler Stroom moet dan Eem geheten hebben). Een andere mogelijkheid is een afleiding uit
Imasharu; haru uit : (w)ari betekent: met laag hout begroeide hoogte, en Eemster zou dan betekenen: met laag
hout begroeide hoogte aan de Eem. Bronnen vermelden: Hemsere (1210), Emesere (1217), Emeshoren/ Eemszhoorne
(1445) Met deze toevoeging: ere/heri, horn = hoek of punt, zou de naam betekenen: plaats op de hoek van de Eems.
Eemshoren (1461), Emshoren (1487), Eemshoorn/ Eemsser (1572). De middeleeuwse structuur van Eemster is nog goed
|
|
|
 |
|
|
te herkennen op de Kadastrale Minuut van 1832. De verschillende door wegen omgeven erven liggen als ‘eilandjes’
bij elkaar. Oorspronkelijk bestonden deze eilandjes uit één erf. Hiervan waren er in 1832 nog zes aanwezig.
Het klooster te Ruinen bezat in de dertiende eeuw te Eemster het goed Waderkinge, dat 3 spint belasting afdroeg.
|
|
|
Uitbreidingen vanaf 19e eeuw
Na 1850 breidde het dorpje zich op bescheiden schaal uit. In dit kleine buurschap stond vanaf 1901 de
Coöperatieve Zuivelfabriek en Graanmalerij Eemster & Leggeloo. Bijna twee jaar na de start richtte de vereniging
de korenmalerij op bij de bestaande fabriek. Pas in 1915 werd de directeurswoning gebouwd. De fabriek draaide
goed en in 1926 kon het 25-jarig bestaan worden gevierd. In 1937 besloot het bestuur de fabriek te vergroten
om daarna een pasteur, koelmachine, veekoekjes-pers, biksmachine en twee auto’s aan te schaffen.
In 1955 werd Eemster lid van de Domo en drie jaar later stond de kunstmestloods klaar voor gebruik en op
1 januari 1962 sloot men zich aan bij het Regionaal Orgaan. Wegens schaalvergroting sloot de zuivelfabriek op
17 juni 1968 zijn deuren. Het intieme dorpskarakter heeft Eemster nog geheel behouden, waarbinnen de lagere
school (samen met Leggeloo) en de warme bakker, die in de regio bekend staat om zijn koeken en krenteweggen van
ouderwetse kwaliteit, een belangrijke functie hebben.
|
|
 |
|
|
|